9-10-1977 έχουμε ένα ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό, όπου το να χάσουμε έχει ξανασυμβεί… το να γίνουν επεισόδια έχει ξανασυμβεί… το να γίνουν εγκληματικά λάθη από πλευράς διαιτησίας έχει ξανασυμβεί…. εκείνο που δεν έχει ξανασυμβεί είναι ότι πήγαμε σπίτι μας και δεν ξέρουμε πώς ήρθε το παιχνίδι!!!

Οι πράσινοι με προπονητή τον Γκόρσκι ήρθαν ως νταμπλούχοι της προηγούμενης χρονιάς με δυο προσθήκες από τον ΠΑΟΚ, γνώριμους από προηγούμενα ντέρμπι, τον Τερζανίδη και τον Ασλανίδη που ήταν αυτός ο οποίος με συρτό σουτ φάουλ άνοιξε το σκορ στο 11’ . Συννεφα στον ουρανό, σύννεφο η κλωτσιά εντός αγωνιστικού χώρου, και η φράση «απέβαλα τον ποδοσφαιριστή …. διότι ελάκτισεν αντίπαλο» γράφεται 4 φορές στο φύλλο αγώνος από τον διαιτητή Κρικώνη (και …μπράβο του, το μοναδικό που δικαιούται για τον αγώνα, διότι τα έγραφε στο χέρι καθότι δεν υπήρχε ούτε λάπτοπ ούτε …κόπυ πέηστ!) Οι λακτίσαντες ήταν, χρονολογικά, στο 40’ οι Τάκης Παπαδημητρίου (ο και «ταυράκι» αποκαλούμενος στη Λεωφόρο) και Κυράστας, στο 41΄ο Σιώκος και στο 43’ ο Αλβαρέζ. Ο τελευταίος κατά τον τύπο ήταν μάλλον αθώος και απεβλήθη για να υπάρξει αριθμητική ισορροπία, ομολογουμένως συχνή, τότε, πρακτική των διαιτητών στα ντέρμπι. Η αλήθεια είναι πως ήταν τόσο συχνές οι συμπλοκές και κλωτσιές εκατέρωθεν που οποιαδήποτε αποβολή δεν ήταν έκπληξη. 

Επειδή όμως φαίνεται η …ορατότητα των θεατών δεν ήταν καλή,  φρόντισαν να προσφέρουν θέαμα αντάξιο των …ταινιών καράτε, οπότε όσοι ήταν τυχεροί να κάθονται από τη Θύρα 4 έως τη Θύρα 1, όπως εγώ με τον Χριστόφορο, είδαμε 2 έργα όπως στο …Ροζικλαίρ, ένα στον αγωνιστικό χώρο και ένα ανάμεσα στους 2 πάγκους όπου έπεσε κυριολεκτικά το ξύλο της αρκούδας. 

Αυτό διότι ο Παπαδημητρίου βγαίνοντας από «ταυράκι» έγινε …ταύρος, σηκώθηκαν από τον κόκκινο πάγκο ο Γκλέζος και ο Κρεούζος  (μασσέρ) κι αμέσως μετά όλοι οι άλλοι (πλην Βεσσελίνοβιτς και Γκόρσκι, για να είμαστε δίκαιοι!). Στην συμπλοκή χρησιμοποιήθηκε και το βάθρο της απονομής του στίβου!-αλησμόνητη σκηνή να τρως στο κεφάλι χτύπημα και το …όπλο της κατραπακιάς να έχει και τους 5 ολυμπιακούς κύκλους…αυτούς για το αρχαίο πνεύμα το αθάνατο!

Στο δεύτερο ημίχρονο κάπως ηρέμησαν και βλέπαμε 9 εναντίον 9 και όχι …5 Χ 5, οπότε κάποια στιγμή στο 69’ ο Κρητικόπουλος ισοφαρίζει. Τότε οι καχύποπτοι ανάμεσά μας δηλώνουν ότι «είναι φτιαχτό, να τελειώσει ισόπαλο, για να μην σκοτωθούν». Αμ δεν δικαιώνονται όμως, γιατί στο ογδοηκοστό τέταρτο λεπτό ο Λοσάντα ανακόπτεται με ανύπαρκτο -κατά γενική ομολογία, μέχρι και η εφημερίδα Μακεδονία το λέει αυτό!-  οφ σάιντ και ενώ οι Ολυμπιακοί διαμαρτύρονται από μια μακρινή γιόμα  ο Γιαννακούλας φεύγει, μάλλον από θέση οφσάιντ, και πλασάρει από μακριά τον Κελεσίδη.

Από την στιγμή εκείνη, Τ Ο χάος… με τους παίκτες του Ολυμπιακού να πέφτουν πάνω σε επόπτη και διαιτητή, διαμαρτυρόμενοι για οφσάιντ. Το ακυρώνει, οπότε έρχονται απάνω του οι απέναντι! Χαμός από επεισόδια… Ο βοηθός -τότε ακόμα «λάϊνσμαν»- είχε σηκώσει τη σημαία για οφσάιντ, αλλά ο Κρικώνης αγνόησε, τελικά, την υπόδειξη και μέτρησε το γκολ. Οι παίκτες του Ολυμπιακού-όσοι είχαν απομείνει δηλαδή, διαμαρτυρήθηκαν …κόσμια (αθάνατε Χαρρυ Κλυνν… «ο διαιτητής κυριος Δαρμένος αποχωρεί ενώ οι παίκτες  διαμαρτύρονται κοσμίως…» κι ακούγεται ένα «απάνω του, τι τον κοιτάτε ρε…» Νοστράδαμος ο Χαρούλης! Τόπε κι εγινε!)

Φεύγουν οι παίκτες, καθόμαστε εμείς και δεν ξέρουμε: το διέκοψε εις βάρος του Ολυμπιακού; θα ξαναβγούν; το γκολ μέτρησε ή δεν μέτρησε; σέντρα δεν έγινε ποτέ… κάποια στιγμή νυχτώνει φεύγουμε πάμε σπίτι μας και τελικά μαθαίνουμε από τις ειδήσεις ότι «το παιχνίδι τελείωσε 2-1 υπέρ του Παναθηναϊκού» ενώ ο διαιτητής σαφέστατα παραποίησε το φύλλο αγώνα, γράφοντας ότι το ματς έληξε κανονικά, στο 89ο λεπτό